Kulak asma bana; kırıldı kalbim
Olduğu gibi göremiyorum hiçbir şeyi
Biliyorum kendimi; bir psikiyatrist gibi konuşmayı öğrendim
Tutkulu bir şekilde konuştuğum zaman
En az güvenilir olduğum zamandır
Çok üzücü, gerçekten: bütün hayatım boyunca
Övüldüm zekam nedeniyle, dil becerilerim ve anlayışım için
Nihayetinde israf ediliyor hepsi
Kendimi asla tasavvur edemiyorum
Kız kardeşimin elini tutmuş girişteki merdivenlerde dururken
Bu nedenle anlatamıyorum
Kolunda, giysi kolunun bittiği yerdeki yaraları
Kendimce görünmezim: işte bu nedenle
Tehlikeliyim.
İnsanlar sever beni, ki diğergam görünürüm
Biz özürlüleriz, yalancı olanlarız biz
Dikkate alınmaması gerekenleriz
Gerçeğin çıkarı uğruna
Sessiz olduğum zaman, gerçeğin ortaya çıkacağı zamandır
Berrak bir gökyüzü, beyaz elyaflar gibi bulutlar
Aşağıda, küçük gri bir ev, açelya kırmızısı
Ve parlak bir pembe
Gerçeği istiyorsan, kapamalısın kendini
Büyük kızkardeşe, çıkarmalısın onu aklından
Canlı bir şey acıtıldığında böyle,
Bütün işlevi başkalaşır
Derinlerde bir yerde
Bu nedenle güvenilemeyeceğim
Çünkü kalbin yarası
Aklın da yarasıdır
ŞİİRİN ÖZGÜN METNİ:
The Untrustworthy Speaker
Don’t listen to me; my heart’s been broken.
I don’t see anything objectively.
I know myself; I’ve learned to hear like a psychiatrist.
When I speak passionately,
that’s when I’m least to be trusted.
It’s very sad, really: all my life, I’ve been praised
for my intelligence, my powers of language, of insight.
In the end, they’re wasted—
I never see myself,
standing on the front steps, holding my sister’s hand.
That’s why I can’t account
for the bruises on her arm, where the sleeve ends.
In my own mind, I’m invisible: that’s why I’m dangerous.
People like me, who seem selfless,
we’re the cripples, the liars;
we’re the ones who should be factored out
in the interest of truth.
When I’m quiet, that’s when the truth emerges.
A clear sky, the clouds like white fibers.
Underneath, a little gray house, the azaleas
red and bright pink.
If you want the truth, you have to close yourself
to the older daughter, block her out:
when a living thing is hurt like that,
in its deepest workings,
all function is altered.
That’s why I’m not to be trusted.
Because a wound to the heart
is also a wound to the mind.