Melal
Kalbime dikilen karanlık örtü.
Gözbebeklerime inen gürül şelale.
Yalnızlığın ortasında dikeni batan bir zaman.
Sen dediğim
Bir görüntü. Başka bir şey değil.
Başka ne olabilirdin ki
Kendinden uzaklaştıran, etinle, kemiğinle
Ve kibrinle insan.
Oysa bendeki görüntünle bir melek.
Melek kalman için sızlayan akşamlarımda
Bilinçli bir çaba bendeki.
*
İçimdekinin
Tarifi yok. Melek kanatlarının saçlarımı okşadığı
Ve üzülme dedikleri zamanların titrekliği belki.
Başına yıldırımlar düşmüş
Terk edilmiş genç âşık hırsı belki.
Bendeki
Şair kılan acı beni, sonsuzluklara…
*
Kalbin kararı hangi cennet zamanına ayarlı?
Hangi anda saadet?
*
Sana söyleyemediğim onca şey
Yaralarımın karşısında sıcak namlu.
Hüzün
Varlığın ruhu sonsuz yoruşu.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir