Pandemi (salgın) öncesiyle sonrasını karşılaştırırsanız, pandemiyle birlikte okuma-yazma eylemlerinizde gerçekleşen bariz bir değişiklik oldu mu?

Abdullah Harmancı: Esasında en büyük mutluluğu, dünyadan yakasını kurtarıp da evine gelip okumak, yazmak olan insanlarız. Koronavirüs pandemisi bir anlamda bunu mecburi kıldı. Benim normal hayatımla pandemi sürecindeki hayatım arasında büyük bir farklılık olmadı. Zaten böyle yaşıyordum, diyebilirim. Seyahatler kısıtlandı. Okuma ve yazma temposu gene de arttı. Ancak bir süre sonra insanın kendisini yazmaya mecbur hissetmesinin olumsuz sonuçlarını görmeye başladık. Hayatın normal akışı ne de olsa yaratıcılığa olumlu tesir ediyor. İnsanların sizden bir şeyler beklemeleri ise berbat bir duygu. Ben bu sürecin başlangıcında çokça okudum. Ama süreç ilerledikçe zorlandım. Yazma da aynen böyle oldu. Önce çokça yazdım. Sonra kendimi geri çektim.

Pandemi sürecinin başladığı mart ayından bugüne değin okuduğunuz eserleri bizimle paylaşabilir misiniz?

Abdullah Harmancı: Yazar adı vereyim. Çünkü bu süreçte harika yazarlar okudum. Diyelim ki Rodari bunlardan biridir. Çocuk öyküleri yazarı Rodari beni çok etkiledi. Ne açıdan? Hayal dünyası, yaratıcı tarafı itibariyle. Her gerçek bir gerçeküstü hayale gebedir, diye Rodari’yi özetleyebiliriz. Bu süreçte online kültür sanat faaliyetleri yoğunlaştı. Biz de çoğu online konuşmanın içinde yer aldık. Hatta bir Youtube kanalımız bile oldu.